عمومی

ایست مشکلات در بارنجگان

روستای مرزی بارنجگان یکی از بزرگترین روستاهای شهرستان زیرکوه است که ساکنین آن با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم می کنند.

به گزارش پایگاه خبری زیرکوه نیوز،در فاصله 45 کیلومتری شرق مرکز شهرستان زیرکوه روستایی قرار دارد که بهعنوان یکی از بزرگترین روستاهای این شهرستان شناخته می شود.
روستای بزرگی که این روزها با نام بارنجگان شناخته می شود ، در سال 1374 با تجمیع سه روستای مرزی ، یزدان، کبوده و بارنجگانی های اصیل روستا شکل گرفت و شغل اکثر ساکنین این روستای تجمیعی کشاورزی و دامداری است.
فاصله غیر مستقیم این روستای مرزی با مرز کشور افغانستان حدودا 10 کیلومتر است و در حال حاضر 427 خانوار با جمعیتی بالغ بر 1837 نفر در این روستا زندگی می کنند که اکثر این جمعیت را جوانان تشکیل می دهد.
یکی از نکات جالب در مورد این روستای محروم این است که مهاجرت از این روستا صفر است و هیچ یک از ساکنین این روستا علیرغم انبوه مشکلاتی که با آن دست و پنجه نرم می کنند، تا کنون مهاجرت نکرده اند.
تجمیع سه روستا در یک روستا با توجه به آماده نبودن زیرساخت ها ، جمعیت بالای این روستا و خشک سالی های پی درپی انبوهی از مشکلات را برای مردم صبور این منطقه رقم زده است و خصوصا جمعیت عظیم جوان این روستا را رنج می دهد.
روستای بارنجگان دارای استعدادهای خوب درسی است اما اکثر مواقع کمبود امکانات و فقر شدید مردم باعث شده تا این استعدادهای درخشان از تحصیل باز بمانند.
علاوه بر فقر سرمایه ای ،نبود اینترنت، نبود فضای ورزشی مناسب، کمبود آب شرب، نبود فضای تفریحی و سرگرمی برای مردم و جوانان،نداشتن مسجد در حد و اندازه جمعیت روستا،کمبود فضای آموزشی جهت استفاده دانش آموزان،نبود کتابخانه برای جوانان و دانش آموزان ، عدم بهره مندی مردم و جوانان از کارگاههای کوچک اقتصادی و معظل بیکاری جوانان بزرگترین مشکلاتی است که مردم و جوانان این خطه مرز را رنج می دهد.
نکته دیگری که می توان به آن اشاره کرد این است که ساکنین روستاهای کبوده و یزدان که آن سالها به دلیل مسائل امنیتی به روستای بارنجگان نقل مکان پیدا کردند، در روستای سابق خود از زمین های کشاورزی و قنات جارزی بهره مند بودند اما اکنون اجازه استفاده از این قنات ها و آبهایی که در دل صحرا هدر می روند را ندارند.
روستای بارنجگان مرزی ترین و از طرفی دومین روستای بزرگ شهرستان زیرکوه از لحاظ جمعیت است و می طلبد تا مسئولان امر در راه رفع مشکلات این روستا و خصوصا قشر جوان این روستای مرزی همت ویژه ای به خرج دهند زیرا اگر اقدامی در راه کمک به مردم این روستا صورت نگیرد، چه بسا عشایر کوچ نسین و مرزداران واقعی این منطقه، مجبور به ترک وطن شوند و آنگاه مصیبتی بزرگتر در انتظار شهرستان خواهد بود.
جمعیت بی شمار جوان و پویا در این روستا، وجود منابع طبیعی متنوع ،آب فراوان قنواتو چاههای کشاورزی در محدوده این روستا می تواند فرصت مناسبی باشد تا این روستای محروم را از محرومیت نجات دهد در صورتی که از همه این امکانات استفاده صحیح و مناسب در راه خدمت رسانی به مردم صورت گیرد.

مشاهده بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا